Onderstaand is gepubliceerd in KarkeSproake 04/2026 als meditatie op de voorpagina.
Wie ook het boekje voor de Veertigdagentijd heeft, zal de titel herkennen. Het ligt ook hier klaar om met elkaar te lezen aan tafel tijdens deze weken richting Pasen. Een mooi initiatief, omdat je weet dat je in de gemeente niet de enige bent die op die dag net met die tekst bezig bent. Naast het lezen uit dit boekje kun je je ook onthouden van iets (snoep, alcohol, toetjes) om je sterker te bezinnen op het lijden en sterven van Jezus Christus.
Kijken met andermans ogen is lastig. Niet onmogelijk, maar het vraagt van je dat je uit je eigen ‘ik’ rol stapt. We hebben vaak onze eigen ideeën en (voor)oordelen en denken wel te weten hoe het zit in de wereld. Dat kan betrekking hebben op hoe je tegen een buurman (of vrouw) aankijkt: altijd doet hij dit op dezelfde, irritante manier. Dat kan ook betrekking hebben op je kijk op vluchtelingen: alleen maar jongemannen die voor economisch gewin hierheen komen, te lui zijn om te werken en onze banen inpikken (aardige paradox toch?). Het kan ook betrekking hebben op je partner of iemand uit de vriendenkring: waarom reageert hij toch altijd zo?
Voordat ik stel dat je eens door de ogen van die persoon moet kijken, misschien heb je wel gelijk. Misschien is de buurman wel onverbeterlijk. De vluchteling een gelukszoeker. De partner of vriend een stressfactor voor bepaalde gebieden. Bekijk het eens door de ogen van Jezus, wat Hij ziet van de wereld en van onze levens? Hij kent elk mens, van goed tot slecht, van moeder Theresa tot Epstein, van elk onschuldig slachtoffer tot de grootste beul. Van elke onverbeterlijke en van elke ongelukkige.
Ondanks alles wat mensen doen en wat er gebeurt, zoekt God ons met zijn intense en volmaakte liefde. En je voelt dan al aan: niet om alles wat niet goed is onder het vloerkleed te schuiven. Maar om uit alle zonde en ellende een weg van verlossing te laten zien. De weg van Zijn volmaaktheid. In de lijdenstijd bereiden we ons als gemeente daarop voor, om in volle glorie samen het feest van de overwinning op de dood te vieren: Pasen. Johannes schrijft: Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. Wat Jezus deed. En waarom? Omdat Hij de wereld lief had.
Wat gebeurt als wij proberen met diezelfde ogen naar onze buurman, vluchteling en partner/vriend te kijken? Of nee, laten we eerst vanuit Zijn naar ogen naar onszelf kijken: hoe lief Jezus mij heeft, zo heeft Hij ook mijn naaste lief. Wie het dan ook is. En zoals Hij het goede voor mij zoekt, zoekt Hij ook het goede voor mijn naaste. Wie met de ogen van Jezus naar een ander wil kijken, zal dit krachtiger kunnen als je eerst beseft wat Hij in jouw leven allemaal vergeeft en toch blijft zoeken! Laten we deze lijdenstijd bij jou en mij beginnen:
Laat me kijken met uw ogen. Laat me zien.
Laat het blijken uit mijn daden wie ik dien
Leg uw woorden op mijn lippen. Maak mij wijs.
Laat me leven zoals u.
(uit: Kijken met uw ogen)
Afbeelding: schilderij uit de school van Rembrandt (Rembrandt of één van zijn leerlingen).
Reageer